
Jesień z dzieciństwa. Pamiętana jak przez mgłę, trudna do wiernego odtworzenia. Rozweselana ludzikami i zwierzątkami z szyszek, kasztanów, żołędzi, patyków, umieszczanymi na parapetach szkolnych okien, na półkach szafek, na dziecięcych biurkach w domach. A także w podręcznikach do polskiego, matematyki, przyrody i zajęć praktyczno-technicznych. Obok ludzików były grzybki i liście, wydrukowane do nauki liczenia, czytania lub przyrody, albo dla dekoracji. I korale z jarzębiny, kasztanów, oraz żołędzi, tworzone dla zabawy.
Jesień wtopiona w przyrodnicze artefakty.
Pamięć o jesieniach z dzieciństwa to te ludziki, zwierzątka, korale, i obrazki w książkach, również podręcznikach. Prawie nie pamiętam obrazów jesiennej natury.
Ze względu na chwilowy brak skanów starych polskich podręczników do szkoły podstawowej (poza „Elementarzem” Falskiego), zamieszczam sześć stron z rosyjskich elementarzy z tamtych czasów. Stare ilustracje są piękne i „z duszą”, tworzone bez pomocy komputera.
Zbieramy kasztany – Władysław Broniewski
Zbieramy kasztany,
robimy w nich dziurki,
a wtedy je można
nawlekać na sznurki.
Tak robi się lejce,
naszyjnik z korali.
Kasztany, kasztany
będziemy zbierali.






/mój stary wpis 2014 roku po drobnych zmianach/

Dodaj komentarz