Takiej karty wielkanocnej jeszcze na moim blogu nie było. Wielkanocne sarny czy jelenie… 1910 rok.
Wszystkiego najlepszego!

PS. Mój poprzedni wpis edytowałam (rozszerzyłam):
Hervé Bazin – „Biuro matrymonialne”
Takiej karty wielkanocnej jeszcze na moim blogu nie było. Wielkanocne sarny czy jelenie… 1910 rok.
Wszystkiego najlepszego!

PS. Mój poprzedni wpis edytowałam (rozszerzyłam):
Hervé Bazin – „Biuro matrymonialne”
Wesołych Świąt Wielkanocnych!
Dwie ilustracje z książeczki pt. „Dzwony Wielkanocne”. „Easter Bells [Sacred songs illustrated by F. H. Jackson, etc.]”, London, 1889 (British Library).
„Krzyż Prawdziwy, Święty Krzyż – nazwa fizycznych pozostałości, które zgodnie z chrześcijańską tradycją należały do krzyża, na którym został zabity Jezus Chrystus.
Zgodnie z tradycją cesarz Konstantyn I Wielki na Soborze w Nicei w 325 poznał Makarego, bpa Jerozolimy, który opowiedział mu, że w tym mieście znajdują się pamiątki po śmierci Chrystusa, ale przysypane ziemią i gruzami po zburzeniu Jerozolimy w 70 i 132 r. Cesarz wysłał na poszukiwania relikwii swą matkę. Święta Helena, matka cesarza Konstantyna, udała się do Jerozolimy w 326–28. W drodze pomagała biednym. Odnalazła trzy drewniane krzyże użyte podczas krzyżowania Jezusa i dwóch złoczyńców razem z nim. Były ukryte w cysternie znajdującej się niedaleko Golgoty. Zdaniem św. Ambrożego z Mediolanu i św. Jana Chryzostoma, zidentyfikowanie Krzyża było możliwe jedynie dzięki titulusowi wymieniającemu imię skazańca. Inna wersja głosi, że w objawieniu dowiedziała się, który krzyż jest prawdziwy.”
„Ostatnia wieczerza” z 1886 roku – namalowana przez Fritza von Uhde (1848-1911). Wieczerza bardziej współczesna, a nawet jeden z mężczyzn przypomina osobę malarza. Może tylko porozmawiają o czymś ważnym i pójdą do normalnego życia, może nic złego się nie stanie… Za parę dni Chrystus odwiedzi rodzinę na czasie posiłku, co widać na dwóch kolejnych obrazach. Malarstwo nowotestamentowe spotyka XIX-wieczny świat zwykłych ludzi, takich jakimi byli apostołowie.



***
Miłych i spokojnych Świąt Wielkanocnych!

Kilka starych polskich kartek świątecznych, jakie znalazłam w różnych miejscach sieci. Mam w domu parę podobnych; może je kiedyś ładnie zeskanuję. A tak ogólnie, podziwiam wszystkich prawdziwych kartko-zbieraczy – za poświęcony czas i cierpliwość.





Na stronie, na której znalazłam ostatnią pocztówkę, jest taki ładny cytat… Podpisuję się.
„Dawne kartki i dziś wzruszają, nauczają, kształcą. Może warto w obecnych czasach – dobie Internetu oraz telefonii komórkowej – nie zatracić tej ponad wiekowej tradycji i wysyłać chociaż krótkie, ale z serca płynące życzenia świąteczne swoim bliskim i znajomym. Aby ślad po nas również pozostał.”
Autorka: Anna Gordijewska („Kurier Galicyjski” – Ukraina)
Radosnych i spokojnych Świąt Wielkanocnych!

W tym roku Wielkanoc w Kościele Prawosławnym i w innych Kościołach obrządku wschodniego wypadła dopiero 1 maja. Nazywana jest tam Paschą lub Zmartwychwstaniem Chrystusowym (Pańskim).
Stara wiara ortodoksyjna, ta która przybliża do dawnych czasów. Pełnia barw, ich jaskrawość, bogata ornamentyka, symbole i napisy. Tak jakby człowiek chciał przez to znaleźć się bliżej Boga. Bliżej czegoś Duchowego i Radosnego.
A w średniowieczu „w każdym kościele mieszkał Bóg” i świat był dużo prostszy, jak mówił ktoś w filmie o którym może niedługo napiszę.
Obrazki głównie z Rosji i Serbii. W tym stare pocztówki oraz obrazy Borisa Kustodijewa (1878-1927).

https://twitter.com/academ_foto/status/726607814274244608
https://twitter.com/hash4tags/status/726652074826563584
https://twitter.com/Moscow_2life/status/723753999703351296
Spokojnych, radosnych i wiosennych Świąt Wielkanocnych!
*****
Kartki wielkanocne z różnych krajów i okresów. Wschodnia duchowość kontra zachodnia luddyczność.






Święto światła,
Nadziei,
Wiary w zwycięstwo nad śmiercią.
Wiary w sens istnienia.
***
W chrześcijaństwie ogień jest symbolem Chrystusa pokonującego ciemności, niosącego nadzieję, pokazującego drogę.
Radosnych Świąt Wielkanocnych!
