-
Jerzy Liebert – „Początek jesieni” i „Moja wiara”
Początek jesieni Jabłka na drzewach tańczą. Szum wznosi się i odchodzi. Słońce nagle przygrzeje, Wiatr się zerwie — ochłodzi. Uśmiecham się. W uśmiechu Jest cała prawda smutku. Ale nikt, nikt nie widzi, Jak płaczę pocichutku. I tylko popętane, Na wielkich łąkach konie, Też troskę mają w oczach I liżą moje dłonie. Przestrzenie, o przestrzenie! Jesieni…
-
Robert Frost – „Nie całkiem obecny”
Chciałem poskarżyć się Bogu Na świat złowrogi i niecny; Jakby nie dość było problemów, Bóg okazał się nieobecny. Bóg chciał pomówić ze mną (Śmiejcie się, śmiejcie, nieszczęśni) I też mnie niestety nie zastał, W każdym razie – mojej większej części. /napisał Robert Frost (1936)/ /przełożył Stanisław Barańczak/ Not All There I turned to speak to…
-
Robert Frost – „Pustkowia”
Śnieg pada, noc zapada, śpiesznie, och, jak śpiesznie,Nad polem, które minę, gdy całkiem się zmierzchnie,I prawie całą ziemię gładko śnieg okrywa,Tylko badyle sterczą nad biała powierzchnię. Bory dokoła mają na własność to rżysko.Leśny zwierz śpi, zaszyty w ciepłe legowisko.Zbyt nieobecny duchem, prawie się nie liczę;Lecz samotność mnie włącza w swój krąg – mimo wszystko. Jeśli…
-
Byt i niebyt według Montale
*** Studiowaliśmy na tamten świat gwizd, znak rozpoznania. Usiłuję go modulować w nadziei, że wszyscy jesteśmy już martwi, nie wiedząc o tym. *** „Nigdy nie byłem pewny, czy jestem na świecie.” „Piękne odkrycie, odparłaś, a ja?” „Och, ty nadgryzałaś świat, aczkolwiek w dawkach homeopatycznych. Podczas kiedy ja…” *** „A Raj? Czy istnieje Raj?” „Myślę, że…
-
Mandelsztam jesienny
*** Książki tylko dziecinne czytywać, Myśli tylko dziecinne hołubić, Wszystko wielkie gdzieś w dali pogubić, Z głębin smutku się wciąż wydobywać. Jestem życiem śmiertelnie zmęczony, Ja od życia już nic nie przyjmuję, Ale biedną tę ziemię miłuję, Przecież na niej zostałem zrodzony. Ja huśtałem się w parku przy stawie Na zwyczajnej huśtawce drewnianej I rozrosłe…
-
Eugenio Montale – „Götterdämmerung”
Czyta się, jakoby zmierzch Bogów miał się rozpocząć. Ale to omyłka. Wszelkie początki są nierozpoznawalne, ledwo cokolwiek wyda się pewne, zaraz bywa przekłute szpilką. Ten zmierzch zrodził się odkąd człowiek uznał się za coś bardziej godnego od świerszcza i kreta. Piekło, które się powtarza, jest zaledwie próbą „próby generalnej”, odkładanej od dawna, ponieważ reżyser jest…
-
„Alternatywa” Douglasa Dunna
Cisza w sakiewce utracjusza, Kwiat, gdy odleciała pszczoła; Świat, co mógłby nam się dostać Gdyby zawiódł nasz. /napisał Douglas Dunn/ /tłumaczył Piotr Sommer/
-
Eugenio Montale – „Śmierci nie ma”
Powiedziane jest, że nie da się żyć bez pancerza jakiejś mitologii. Nie byłoby nieszczęścia, gdyby nie to, że zawsze ostatnia jest najgorsza. Dawniej bóstwa bywały przydatne, cóż, że były wrogie. Nowe karmią nas tanim pocieszeniem, ale nie znają naszego losu. Nie mają zielonego pojęcia o ludziach, ale nie wiedzą także nic o sobie. Choć ukazują…
-
Gabriel Celaya pisze o świecie
Język kosmiczny Wszyscy ze wszystkimi: sosny szepczą z morzem, świerszcze z galaktykami, klacze z wiatrem południowo-wschodnim, morska bryza z tym, co w niej milknie, chmury — ze wszystkim co lata. A człowiek, niebaczny, wciąż tylko mówi do samego siebie. Co mówi złoto do kryształku jodu? Co chce ważka przekazać bykowi? O czym liczby rozprawiają z…
-
Trzy wiersze Hanny O. Zbierzchowskiej
Świat mój pełen jest cieni ciemności wspomnień zasmucających wieńców chłodu promieniującego z legend i mitów ze snów i marzeń fantazji mój świat — strzępy wydarte śmierci … Tak niewiele zgromadziłam w życiu wyszczerbioną filiżankę w której pijałeś herbatę parę starych biletów samolotowych przepustek w świat kilka pudełek po butach z listami od tych którzy niegdyś…
