• , , ,

    Czas życia – czas śmierci

    John Donne (1572–1631) Żaden człowiek nie jest samoistną wyspą; każdy stanowi ułomek kontynentu, część lądu. Jeżeli morze zmyje choćby grudkę ziemi, Europa będzie pomniejszona, tak samo jak gdyby pochłonęło przylądek, włość twoich przyjaciół czy twoją własną. Śmierć każdego człowieka umniejsza mnie, albowiem jestem zespolony z ludzkością. Przeto nigdy nie pytaj, komu bije dzwon: bije on…

    Czytaj dalej

  • ,

    Mysibrat Miauczura

    Jak widać, chrześniakiem kota była mysz… Poniższy kotek „myszolubek” przypomiał mi jedną z najpiękniejszych postaci z mojej literatury dziecięcej, kota Mysibrata Miauczuę z „Porwania w Tiutiurlistanie” (1946) Wojciecha Żukrowskiego. Tamten został wygoniony, dosłowanie wykopany, przez właściciela młyna za litość i sympatię dla myszy, na które miał polować. Cała książka jest taka „humanistycznie utopijna”, jak ktoś…

    Czytaj dalej

  • , ,

    Ameba oraz koty i myszy Tomasza Bogackiego

    Przypadkiem odkryłam, że Tomasz Bogacki (ur. 1950), autor ilustracji do pamiętnej dla pewnego pokolenia dziecięcej książeczki „Ameba” (1976), autorstwa Marii Terlikowskiej (1920-1990), stworzył piękne, ciepłe, a nawet poetyckie, grafiki do swoich własnych, i innych autorów, książek obrazkowych wydawanych za granicą. Książek zamieszkałych np. przez takie ciekawe istoty: kot i mysz w śniegu… a potem „w…

    Czytaj dalej

  • , , ,

    Mały Książę i ślimak

    W moim „Małym Księciu” ślimaka nie było… Ciekawe co miał mu powiedzieć i w którym momencie historii. Może to: „Nie ważne, jak wolno idziesz, o ile się nie zatrzymujesz.” Jedna z ilustracji przygotowanych do „Małego Księcia” (1943), akwarela wykonana przez autora książki – Antoine’a de Saint-Exupéry’ego.

    Czytaj dalej

  • , , , ,

    Początek jesieni

    *** O czym szumią spadające liście? O ciszy godzin przy starym piecu,o listkach herbaty pływających we wrzątku,o szeleście kart ukochanych książek,o kolorach przemijania,o kręgach na lustrze ciemnego jeziora,o fali która się rozprasza,o powrocie nadziei. Stary listek uratowany z przeszłości,wypadł z dziecięcej książki.Wytnę z niego kształt naszych marzeń. 23 września nadeszła astronomiczna jesień. Nawet się tego…

    Czytaj dalej

  • , , ,

    Równowaga świąt według Belloca

    Dzień Wszystkich Świętych (1 listopada) równoważy rok. I stanowi przeciwwagę dla Dnia Wszystkich Głupków (1 kwietnia). — napisał francusko-angielski pisarz, przedstawiciel katolickiego nurtu w literaturze angielskiej, Hilaire Belloc w swej powieści „The Four Men: a Farrago” (1911). Inne myśli Belloca: „Ty jesteś moim kotem, a ja jestem twoim człowiekiem.” „Jedna tylko rzecz na tym świecie różni się…

    Czytaj dalej

  • , , ,

    Samotność długodystansowca

    „Samotność długodystansowca”, pamiętny film Tony’ego Richardsona z 1962 roku, według opowiadania Alana Sillitoe (1928-2010). Życie jako bieg długodystansowy. Ale jednocześnie bieg z przeszkodami i seria sprintów. Może coś jeszcze – jakiś inny rodzaj biegu lub sportu. Zmagania człowieka z czasoprzestrzenią życia wydają się łatwe do opisania. Tak wiele analogii i porównań pod ręką. Linearność i…

    Czytaj dalej

  • , ,

    Miś Maurice’a Sendaka

    Ten miś jest bardzo ludzki. I z powodu kreski go tworzącej, i z powodu roli jaką odgrywa w książeczkach o samym sobie, napisanych przez Else Holmelund Minarik (1920-2012), a ilustrowanych przez Maurice’a Sendaka (1928-2012), amerykańskiego pisarza i ilustratora, najbardziej znanego z książki dla dzieci „Tam, gdzie żyją dzikie stwory”, jedynej jaką przetłumaczono na polski (w…

    Czytaj dalej

  • , ,

    Dziady Mickiewicza i Novi Singers w Dzień Zaduszny

    Zaduszki, czyli Dzień Zaduszny, który przypada 2 listopada, można uznać za odpowiednik prasłowiańskiego święta Dziadów. Ten ludowy, pogański zwyczaj stał się inspiracją do „Dziadów” Adama Mickiewicza, Pierwsze części dramatu, „Dziady część II” i „Dziady część IV”, tzw. „Dziady kowieńsko-wileńskie”, były tworzone się w latach 1820-1822 (publikacja w roku 1823 roku). „Dziady część IV”, fragmenty. KSIĄDZ…

    Czytaj dalej

  • , , ,

    Boris Vian, zabawa językiem i sensem

    Początek „Czerwonej trawy” (1950) Borisa Viana. Tak mnie kiedyś zachwycił, że przeczytałam całość powieści, nawet dwa razy. Gra słowem, zabawa znaczeniem. Poezja prozy, absurd treści. Muzyka słowa i wibracja znaczeń. Coś wpadającego w surrealizm. „Wiatr, ciepły i senny, uderzał w okno pękiem liści. Zafascynowany Wolf przyglądał się skrawkowi dnia, który od czasu do czasu odsłaniała…

    Czytaj dalej

Iskierki Literackie
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.