-
„Tyle jest smutku…” Sergiusza Jesienina
Tyle jest smutku w naszym wzroku, Zbyt gorzko przyznać, zbyt boleśnie, Że tylko iw miedziany spokój Pozostał nam w tym późnym wrześniu. Inny odebrał mi spłoszenie I dreszcz, i ciepło twego ciała… W sercu, jesiennym nieskończenie, Cisza się deszczem rozszemrała. To nic. Przywyknę. Jak pociecha Zrodziła się ta prawda prosta, Że nic mnie w życiu…
-
„Z rynsztoka” Douglasa Dunna
Rozmawiam z mężczyzną, który zamiata rynsztok Długą szczotką na kiju Pokrytą twardą, niezawodną szczeciną. „Odkąd wziąłem tę pracę Nie chce ze mną rozmawiać nawet żona, Ale nie było nic innego do wzięcia”. Tak, tak, tak, melancholijny człowieku, którego wzrok odwrócony jest na zawsze w stronę Podartych listów miłosnych, Resztek zeszłotygodniowych wymiocin, zapałek, I wilgoci tytoniu,…
-
„Jesień” Edwarda Stachury
Zanurzać zanurzać się w ogrody rudej jesieni i liście zrywać kolejno jakby godziny istnienia Chodzić od drzewa do drzewa od bólu i znowu do bólu cichutko krokiem cierpienia by wiatru nie zbudzić ze snu I liście zrywać bez żalu z uśmiechem ciepłym i smutnym a mały listek ostatni zostawić komuś i umrzeć /Edward Stachura/
-
Derek Mahon – „Liście”
Więźniowie nieskończonego wyboru Wybudowali sobie dom W polu pod lasem I żyją w pokoju. Jest jesień, i martwe liście W drodze do rzeki Pukają do okien jak ptaki Lub odbijają się na drodze. Jest gdzieś przyszłe życie Martwych liści, Stadion wypełniony wiecznym Szelestem i poszeptem. Gdzieś w niebie Straconych przyszłości Te życia, które mogliśmy przeżyć…
-
Przedjesiennie
„Sądzę, że dla swej ucieczki Mały Książę wykorzystał odlot wędrownych ptaków.” Antoine de Saint-Exupéry – „Mały Książę” Nie wiem, czy na planecie Małego Księcia wtedy była jesień. Świat opowieści jest jakby bez czasu, choć większość wydarzeń układa się w porządku chronologicznym. Jednak odejście Księcia z planety było zdarzeniem z kategorii rzeczy smutnych, jesiennych, i mam…