-
Gabriel Celaya pisze o świecie
Język kosmiczny Wszyscy ze wszystkimi: sosny szepczą z morzem, świerszcze z galaktykami, klacze z wiatrem południowo-wschodnim, morska bryza z tym, co w niej milknie, chmury — ze wszystkim co lata. A człowiek, niebaczny, wciąż tylko mówi do samego siebie. Co mówi złoto do kryształku jodu? Co chce ważka przekazać bykowi? O czym liczby rozprawiają z…
-
Trzy wiersze Hanny O. Zbierzchowskiej
Świat mój pełen jest cieni ciemności wspomnień zasmucających wieńców chłodu promieniującego z legend i mitów ze snów i marzeń fantazji mój świat — strzępy wydarte śmierci … Tak niewiele zgromadziłam w życiu wyszczerbioną filiżankę w której pijałeś herbatę parę starych biletów samolotowych przepustek w świat kilka pudełek po butach z listami od tych którzy niegdyś…